Να μην υπάρξει νεκρός απεργός πείνας! Να δικαιωθούν τα αιτήματα του Δ.Κουφοντίνα.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, καταδικασμένος για την δράση του ως μέλος της 17 Νοέμβρη, βρίσκεται στην 49η μέρα απεργίας πείνας και πλέον και σε απεργία δίψας. Ο κίνδυνος για τη ζωή του είναι άμεσος πια. Η απεργία έγινε μετά τη βίαιη και ξαφνική μεταφορά του από τις αγροτικές φυλακές Βόλου στις φυλακές Δομοκού και όχι πίσω στις φυλακές Κορυδαλλού, όπως ο ίδιος ο νόμος προβλέπει (μεταγωγή κρατουμένου στην αρχική φυλακή από την οποία τον μετακίνησαν στις αγροτικές φυλακές). Αυτή η μεθόδευση φαίνεται ότι έχει δυστυχώς εκδικητικά χαρακτηριστικά από την πλευρά της κυβέρνησης, αλλά και του πρωθυπουργού προσωπικά λόγω και της οικογενειακής εμπλοκής του στην υπόθεση. Και σίγουρα θα υπάρχουν και ισχυρές πιέσεις από την πλευρά της πρεσβείας των ΗΠΑ για το θέμα.

Όμως, καμία πολιτεία δεν πρέπει να λειτουργεί εκδικητικά, όσο βαριά και αν είναι τα αδικήματα που βαραίνουν κάποιον κρατούμενο, όσο και αν την έχει ενοχλήσει η δράση του στο παρελθόν. Ο νόμος τον οποίο επικαλείται γενικά η πολιτεία δεν είναι σημαία ευκαιρίας, ή ισχύει ισότιμα για όλους και όλες ή δεν ισχύει για κανέναν και καμία τελικά. Όποια και αν είναι η γνώμη καθενός και καθεμιάς για τον Δημήτρη Κουφοντίνα και όσα έκανε. Ούτε εμείς πιστεύουμε ότι οι επιλογές του βοήθησαν τελικά τους γενικότερους σκοπούς που επικαλέστηκε για τη δράση του, αυτούς της κοινωνικής δικαιοσύνης και της πάλης για μία καλύτερη κοινωνία . Κάτι, άλλωστε, που πλέον έχει καταγράψει αυτοκριτικά και ο ίδιος σε όσα έγραψε μετά τη φυλάκισή του.

Και για αυτό δεν χωράνε δεύτερες σκέψεις, τα αιτήματα του απεργού πείνας πρέπει να ικανοποιηθούν εφόσον είναι δίκαια. Για αυτό πολύ ορθά ακόμα και η Ένωση Δικαστών & Εισαγγελέων (βλ. εδώ) όσο και 1000 δικηγόροι με δήλωσή τους (βλ. εδώ) συνηγορούν στην ικανοποίηση των αιτημάτων του και στην αποφυγή του χειρότερου ενδεχομένου.

Δεν διανοούμαστε ότι μπορεί να υπάρξει νεκρός απεργός πείνας σε ευρωπαϊκή χώρα ύστερα από το θάνατο του Μπόμπυ Σαντς και των Ιρλανδών συναγωνιστών του επί κυβέρνησης Θάτσερ το 1981. Εκτός αν έχουμε ήδη γίνει καθεστώς παρόμοιο με αυτό της γειτονικής Τουρκίας και ο πρωθυπουργός ομοιάζει και σε αυτό πλέον με τον αυταρχικό Ερντογάν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s