Ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ΤΩΡΑ

Η δοκιμασία της πανδημίας του covid19 που βιώνουμε από την άνοιξη ανέδειξε πλήρως τις συνέπειες που έχει η διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας από τις  νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Ήδη πριν από τα μνημόνια είχε αρχίσει η συστηματική υποβάθμιση του ΕΣΥ και εντάθηκε εντός της μνημονιακής περιόδου. Πέρα από τις ανεπάρκειες λόγω της διάλυσης των δημόσιων νοσοκομείων, η πανδημία ανέδειξε με ανάγλυφο τρόπο την απόλυτη απουσία σοβαρών δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η βασική άμυνα ενός πληθυσμού απέναντι σε οποιοδήποτε ιό είναι ένα αυξημένο βιοτικό επίπεδο με ανθρώπινες συνθήκες ζωής και εργασίας που μειώνουν την ευαλωτότητά του κόσμου, μαζί με ένα εκτεταμένο σύστημα πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης και αρχικής αντιμετώπισης προβλημάτων υγείας σε πρωτοβάθμιο επίπεδο. Τα νοσοκομεία και οι ΜΕΘ είναι η ύστατη άμυνα για τις βαρύτερες περιπτώσεις. Η πραγματική άμυνα είναι να υπάρχουν καλύτερες συνθήκες ζωής και πρόληψης για το σύνολο του πληθυσμού ώστε να είναι λιγότερο ευάλωτο σε ιους και παθογόνους οργανισμούς. Δυστυχώς, στη χώρα μας ποτέ δεν αναπτύχθηκε επαρκώς ένα σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Για αυτό ένας όλο και γηραιότερος και πιο καταπονημένος από επιδεινούμενες συνθήκες εργασίας πληθυσμός εκτίθεται με χειρότερους όρους σε κάθε ιο.

Ταυτόχρονα, ο ΕΟΔΥ, αποδεδειγμένα δυστυχώς, δίνει αντιφατικές οδηγίες σε όμοιες περιπτώσεις και δεν επεμβαίνει σε περιπτώσεις μεμονωμένων ή ολιγάριθμων κρουσμάτων, οι οποίες ωστόσο είναι καθημερινότητα σε σχολεία, υπηρεσίες και χώρους εργασίας. Την ίδια στιγμή, σε περίπτωση εμφάνισης θετικού κρούσματος σε σχολική μονάδα, υπηρεσία ή χώρο εργασίας, δημιουργείται μεγάλη αναστάτωση και σύγχυση σε σχέση με την τακτική που πρέπει να ακολουθηθεί. Πολύ περισσότερο όταν το κρούσμα εμφανίζεται στην οικογένεια κάποιου μαθητή ή εκπαιδευτικού, ακόμα κι αν αυτός ή αυτή δεν νοσεί.

Οι εκπαιδευτικοί, οι προϊστάμενοι υπηρεσιών και οι εργοδότες δεν μπορούν να είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την εφαρμογή των πρωτοκόλλων του ΕΟΔΥ. Δεν έχουν την απαραίτητη κατάρτιση και, συχνά, ούτε τη βούληση να αξιολογήσουν το κάθε περιστατικό και να λάβουν τα αναγκαία μέτρα. Επίσης, δεν μπορούν να παρέχουν απολύτως καμία βοήθεια και συμβουλευτική σε ανθρώπους που δυνητικά έχουν εκτεθεί στον ιό.

Από την άλλη, η τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων δεν μπορεί να έγκειται απλά στην ατομική ευθύνη. Οι στενές επαφές κρουσμάτων, εφόσον δεν έχουν οι ίδιοι συμπτώματα, καλούνται απλώς να παραμείνουν σε κατ’ οίκον περιορισμό (συχνά με κίνδυνο να χάσουν το μεροκάματο ή τη δουλειά τους), χωρίς εργαστηριακό έλεγχο, και να αναζητήσουν μόνοι τους ιατρική βοήθεια (με το αζημίωτο συνήθως), ενώ οι ευρύτερες ή έμμεσες επαφές τους απομένουν με την απορία για το τι μέτρα πρέπει να λάβουν για την προστασία των δικών τους ανθρώπων. Σχολικά τμήματα ή ολόκληρες σχολικές μονάδες κλείνουν, χωρίς να γίνονται επαρκή τεστ, δημιουργώντας τεράστια αναστάτωση και προβλήματα σε εκατοντάδες οικογένειες. Εργαζόμενοι αναγκάζονται να πηγαίνουν με φόβο στη δουλειά τους, ενώ γνωρίζουν ότι υπήρχε κρούσμα στο χώρο εργασίας, γιατί δεν τολμούν να ζητήσουν από τον εργοδότη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα (και ποια ακριβώς είναι αυτά άραγε πέρα από γενικές συστάσεις;).

Σε αυτή τη δεύτερη φάση της πανδημίας, έχουμε πολύ περισσότερες γνώσεις για τον ιό και τη νόσο, έχουν δοκιμαστεί και εφαρμόζονται με σχετική επιτυχία διάφορες ιατρικές πρακτικές. Μπορεί να μην έχουμε το εμβόλιο αύριο, αλλά μπορούμε πλέον να επενδύσουμε στην ανακούφιση των ασθενών, αντί να παίρνουμε μόνο μέτρα για τον περιορισμό της μετάδοσης που καταστρέφουν τις ζωές μας και την οικονομία.

Ο περιορισμός της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας, η απαγόρευση κάθε είδους αναψυχής και ψυχαγωγίας, η περιστολή των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων και ελευθεριών δεν μπορεί να είναι η μόνη η απάντηση σε ένα υγειονομικό πρόβλημα.

Σήμερα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ:

– να γίνονται τεστ σε όλες τις επαφές κρουσμάτων και ιχνηλάτηση ώστε να αποφεύγονται οριζόντια μέτρα που διαλύουν την κοινωνία και την οικονομία. Επειδή αυτό δεν έγινε έως τώρα η κυβέρνηση μας πάει δυστυχώς ξανά σε τοπικά lock down και πιθανό νέο συνολικό lock down και έχει την πλήρη ευθύνη για αυτό. Δεν ήταν αναπόφευκτο αυτό! Η πολιτική της διάλυσης και της συνεχιζόμενης αδράνειας για το ΕΣΥ θα το κάνει «αναπόφευκτο» διαρκώς ως φαύλο κύκλο. Ο κόσμος δεν αντέχει και νέα σημαντική οικονομική και κοινωνική επιβάρυνση λόγω αυτού.

να παρθούν ΑΜΕΣΑ τα μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ (προσωπικό, ΜΕΘ, υγειονομικό υλικό) που δεν πάρθηκαν την άνοιξη και δεν αξιοποιήθηκε ο χρόνος του προηγούμενου lock down

να δημιουργηθεί ΑΜΕΣΑ ένα εκτεταμένο δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας σε ολόκληρη τη χώρα, που θα εξασφαλίζει δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών στην ιατρική περίθαλψη και θα ενισχύει την πρόληψη.

να αναπτυχθούν και να ενισχυθούν ΑΜΕΣΑ δομές υγείας σε επίπεδο δήμου/γειτονιάς, οι οποίες να παρακολουθούν την εξέλιξη της νόσου τοπικά, να συμβουλεύουν υπεύθυνα τους πολίτες με βάση τις οδηγίες του ΕΟΔΥ, να εξειδικεύουν και να διασφαλίζουν την εφαρμογή των σχετικών πρωτοκόλλων σε περίπτωση εμφάνισης κρουσμάτων σε σχολεία και άλλες δημόσιες δομές, αλλά και σε χώρους εργασίας της περιοχής ευθύνης τους, να παρακολουθούν τους ασθενείς που παραμένουν στο σπίτι και δεν χρειάζονται νοσηλεία σε νοσοκομείο, αλλά και όσους βρίσκονται σε ανάρρωση. Οι υπάρχουσες δομές σήμερα δεν κάνουν κάτι από αυτά ακόμα και αν λειτουργούν ως κέντρα αναφοράς για τον κορωνοϊό (βλ. Κέντρο Υγείας Ζωγράφου)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s